گندم ها را در خیابان طالقانی بکارید
خیابان تنها راه کشاورزان برای دریافت حق است، به مجلس بعدی دل نبندید
به قلم : امید قربانی
پرونده انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در حالی بسته شد که مطالبات و درخواست های قانونی و منطقی و بدیهی کشاورزان و دامداران و به ویژه گندمکاران کشور همچنان بلاجواب و بلاتکلیف مانده است.
صماک و فانوس دریایی کشاورزی
بر اساس تجارب و سوابق پیشین در حوزه رسانه و جامعه شناسی، این دوره از رقابت های انتخاباتی را فرصت خوبی پنداشتیم برای ملی و سراسری کردنِ چالش های حوزه کشاورزی و دامپروری. هدف ما این بود که از پتانسیل انتخاباتی مجلس، صماک ایجاد کنیم. و صماک یعنی صدای ملی اعتراض کشاورزان!
در شرایطِ ویژهٔ امروز جامعه که رسانه های رسمی و ملی کشورمان، مطالبات بدیهی و قانونی حوزه کشاورزی و دامپروری را به صورت مطلق در بایکوت قرار داده اند و کوچکترین توجهی در بازگویی و انتشار مشکلات متعدد این بخش ها ندارند، شاید تنها راه برای رساندن حقایق تلخ کشاورزی به گوش مردم و مسئولان همین صماک و صدای اعتراض ملی بود.
صماک یک طرحِ تاکتیکال و تکنیکال رسانه ای و جامعه شناختی ست که بر اساس الگوریتم فانوس دریایی عمل میکند تا مطالبات و خواسته های کشاورزان به یکی از محور های اصلی شعار و برنامهٔ هزاران نامزد انتخاباتی و ستاد های تبلیغاتی در سراسر کشور شود. به عبارتی قرار بود صدای اعتراض کشاورزان ایران از طریق همین نامزد ها تبدیل به صدای ملی شود.
لا یکلف الله نفسا الا وسعها
در حد توانایی و ظرفیت رسانه ای و خبری که در پایگاه اطلاع رسانی توسعه روستایی ایران ( پاترا ) و پایگاه توسعه دامپروری اندیشه مهر ( تیدام ) داشتیم، تلاش کردیم تا موضوعات مرتبط با چالش های متعدد کشاورزی و دامپروری کشور را از طریق همین انتخابات تبدیل به یک گفتمان محوری و ملی در سطح کاندید های انتخاباتی کنیم.
اگرچه این انتظار را داشتیم که خانواده بزرگ کشاورزی ایران ( بزرگترین واحد صنفی کشور ) نیز در این طرح همکاری لازم را داشته باشند و با ایجاد یک زنجیره بلند چند میلیون نفره در گره گشایی از مشکلات و معضلات کشاورزی تلاش کنند اما خوب تقريبا تنها ماندیم و دریغ از همکاری همین کشاورزان!
منتظر مجلس دوازدهم نباشید!
در یک جمع بندی کلی و مختصر از تمام آنچه انجام شد و دیدیم و شنیدیم باید اینگونه خدمتتان عرض کنم که: کشاورزان، گندمکاران، کلزاکاران، دامداران و مرغداران برای برون رفت از بحران ها و معضلات متععد و پیچیده ی خود اصلا چشم امید به مجلسِ دوازدهم و نمايندگان دوره بعدی نداشته باشید. آبی از این مجلس برای شما گرم نخواهد شد.
اگر در مجلس یازدهم و نمایندگان قبلی به قدر یک آفتابه آب برای حوزه کشاورزی گرم نشد، مجلس جدید نیز حتی به اندازه یک ویال واکسن مرغی، آبی برایتان گرم نمیکند. لذا کمترین امیدی به مجلس دوازدهم و نمایندگان این دوره نداشته باشید.
گندم ها را در خیابان طالقانی تهران بکارید
باتوجه به مطلب فوق و نیز سوابق وزارت جهاد کشاورزی در پرونده مطالبه گری های گذشته کشاورزان، دامداران و مرغداران، این نکته به خوبی مشهود و ملموس است که خیابان طالقانی تهران تقريبا بهترین و مناسب ترین گزینه برای رفع مشکلات است.
مدیران ارشد وزارت جهاد کشاورزی ( در شرایط فقدان یک مجلس و نمایندگانِ مطالبه گرِ امنیت غذایی ) تا وقتی که مشکلات زحمتکشان و رنج دیدگان عرصه تولید غذای کشور را در خیابان طالقانی تهران و روبروی این وزارتخانه نبینند و صدای واخواهی آنان را از حیاط ساختمان مرکزی نشنوند هیچ وَقعی به فریاد ها و درخواست ها و ضجه های آنان قائل نمیشوند!
نیکبخت برای بدبخت کردن کشاورزان
پروندهٔ قیمت تضمینی خرید گندم پیشِ روی ما و نمونه ای از صدها مطالبه ی جدی حوزه کشاورزی ایران است که تبدیل به یک درام تراژیک شده است. آنهمه جلسه و برو بیا و خبر و گزارش و تهدید گندمکاران به واردات و گم شدن صورتجلسه شورای قیمت گذاری و وعدهٔ ده روزه قالیباف برای حل مشکل و… یک طرف ، واکنش و پاسخ نهایی دکتر نیکبخت هم یک طرف!
نیکبخت ( وزیر فعلی جهاد کشاورزی ) که باوجود محمد باقر قالیباف در راس قوه مقننه، خیالش از مجلس قبلی کاملا آسوده بود درباره قیمت خرید تضمینی گندم، آخرین حرف خود را اینگونه گفت: چه قانونی و چه غیر قانونی، چه خوشتون بیاد و چه خوشتون نیاد، همینی که هست، قیمت گندم ۱۷ هزار و پونصد تومان تمام!
عدم پرداخت مطالبات مالی گندمکاران، محول کردن چندین بارهٔ این پرداخت ها از اردیبهشت ماه سال جاری به آینده ای مبهم، عدم پاسخگویی به تماس های کشاورزان، رپرتاژ های مکرر رسانه ای جهت تخدیر افکار عمومی، سکوت محض نمایندگان مجلس و… همه و همه بیانگر این است که وزارت جهاد کشاورزی هیچ تصمیمی برای عمل به وعده های خود ندارد!
اصل بیست و هفتم را فراموش نکنید
لذا همچنانکه تجربه ثابت کرده به نظر میرسد که مطابق با اصل بیست و هفتم قانون اساسی کشور خیابان طالقانی تهران و ساختمان مرکزی وزارت جهاد کشاورزی تنها راه کشاورزان و دامداران و مرغداران عزیز کشور برای بدست آوردن حقوق اولیه شان است!
اکنون که از روزهای پر تب و تاب انتخاباتی و حساسیت های مربوط به آن عبور کرده ایم و باتوجه به اینکه زمان چندانی برای برداشت گندم نمانده است، این فرصت در اختیار کشاورزان قرار دارد که با همکاری اتحادیه ها و صنوف مربوطه برنامه ریزی درستی برای خیابان طالقانی داشته باشند.
این نکته نیز قابل توجه و تامل است که: خط مقدم مطالبه گری در حوزه کشاورزی ایران، گندم و گندمکاران هستند. اگر این طبقهٔ بسیار مهم و استراتژیک کشاورزی بتواند وزارت جهاد را ملزم به احقاق حق کند میتوان به مثبت شدن مطالبات سایر حوزه های کشاورزی هم امیدوار بود. در غیر اینصورت بدانها امید نداشته باشید.
لذاست که همه فعالان و تولید کنندگان حوزه کشاورزی اعم از دامدار و مرغدار و باغدار و… باید در این فرصت مطالبه گری دوش به دوش گندمکاران همراهشان باشند!
نویسنده : امید قربانی ۱۴۰۲ / ۱۲ / ۱۲
کارشناس و تحلیلگر اقتصاد کشاورزی و دامپروری ایران
مخاطب گرامی شما همچنین میتوانید مقالات و مطالب بیشتری در این پایگاه بخوانید :
معاون وزیر جهاد کشاورزی باید توبیخ شود
وزیر جهاد کشاورزی، سودای توسعه در بلغم خیال
بحران خام فروشی زمینهای روستایی در گیلان
برنامه های نوری قزلجه کپی از آب درآمد
تهدید گندمکاران به واردات از سوی وزارت جهاد کشاورزی
توسعه کشاورزی جنوب شرق آسیا با کمک هوش مصنوعی
بودجه نویسی ناکارآمد بلای جان صنعت دامپروری ایران