سالی که گذشت بر کشور چه گذشت ؟
به قلم : عبدالرضا اعتمادیان
معیار ارزیابی یک جامعه انسانی پویا از پردازش دگرگونی سالانه داده ها از جمله وضعیت معیشت و سلامتی روحی و روانی که در آن درگیر هستند مورد بررسی و کنکاش قرار می گیرد .
۱- از لحاظ وضعیت معیشت
در سال گذشته رویداد های زیادی به ثبت رسید . به نظر من تورم ارزی مهمترین آنها بود چون افزایش نرخ تورم بیش از 100درصدی در واحد های ارزی معتبر در برابر کمترین افزایش دستمزدها ، گویای آن است که اقتصاد کشور نسبت به گذشته های خود ، نقض غرض نکند و همچنان به سقوط خود ادامه دهد ، تا امید به راحتی زندگی در نظام جمهوری اسلامی بر مردم رنج کشیده از جنگ و تحریم ، علیرغم قرار گرفتن در دهک اول ثروت طبیعی و انسانی نسبت به کشور های دیگر ، همچنان در کابوس پویایی سرمایه بماند و خشم بر او پیروز گردد .
مرگ بر این و آن و دزدی از جیب مردم ، بجای همگرایی جولانگاه دکان داران دین شود با جعل نامیدن ، پیش به سوی امضا جادویی چراغ علاالدین قدم بردارند بر واعظان زارانه آن سند دیگر به نام زنند .
همین یک نمونه از خروار ثابت می کند دستگاه های اقتصادی از جمله بانک مرکزی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی و وزارت اقتصاد توان ایجاد انظباط مالی ندارند و قوه قضاییه اش در خواب عمدی فرو رفته است هیچ بیدار کننده مانند اعتراض خیابانی و… توان بیدار سازی آنان را ندارد . در نتیجه شکاف اجتماعی همچنان در چاه ویل در سفر بی بازگشت باشد. گرسنگی بر همه آرزوها مانند مسکن دار شدن بی مسکنان و… قائق آید.
۲- از نظر روحی و روانی
عامل هر شادی ، مثبت اندیشی و رشد و نوگرایی در اقتصاد هست که همه اندیشمندان فلسفه زیستی قدیم و جدید بر آن سخن ها رانده اند . از لحاظ فرهنگ سیاسی مبتنی بر دین نیز فراز های چون « فقر از دری وارد شود ایمان از دری خارج می شود یا رهبری بر فقر جامعه از طریق حاکمان گوشزدی داشتند . اما اثر قابل لمس عمومی دیده نشده است .
به نظر می رسد اصلی ترین عامل آن تنش با نگرش های گوناگون داخلی و جهانی همراه با چگونگی گسترش ابعاد هلال شیعی بویژه بعد از جنگ تحمیلی هست که باعث خلق نوکیسه های جدید حاصل از ریا جهت اختلاس از بانک ها و منابع ملی تا جعل سند داخلی و خارجی شده ، رباید همی این از آن و آن از این، ز نفرین ندارند باز آفرین ببار آورده است نمی گذارد ثبات فکری همراه با انسجام ملی بر ارکان جامعه شهریاری رسوخ کند تا بتواند حاکمیت لباس تقوی مبتنی بر علوم سیاسی و اجتماعی نوین ( شفافیت ) بر تن خود بدوزاند .
البته دوران دولت ها همه اش سیاه نبوده است در دولتین هاشمی و خاتمی و تا حدودی دولت روحانی خرد تکنوکراتی نیم بند بر فرایند جهانی شدن نظام از خود نشان دادهاند .
اما فرایند ذوب شدگان ریایی همه دولت ها را چنان آلوده کرده است در پشت هیچ یک آنها نیز نمی توان سنگر پاکی برای پنهان شدن ساخت.
بدین لحاظ نتوانستند بر سوداگران تنش از ناحیه عوام فریبی دینی، پیروزی قابل اتکا بدست آورند در نهایت زمین بازی را بدون هیچ عوارضی ترک کردند.
فقط جای امیدواری آنجاست مرز دانش اطلاعاتی مرزهای فیزیکی بر خود نمی تواند بکشد بدین سبب دایره عوام فریبی با افتادن پرده ها روزبروز با کوچک تر شدن دایره اش دست بگریبان است ، آنها نیز توان نگهداری گوی و میدان سیاست ندارند.
نتیجه جز برگشتن به انسجام ملی « ایران برای همه ایرانیان » راهکاری دیگری به نظر نمی رسد .
نویسنده: عبد الرضا اعتمادیان
