تفاله های هنری بستر ساز اغتشاشات و حمله های آینده دشمن هستند
به قلم : امید قربانی
امروز در نقطه ای ایستاده ایم که برای قریب به اتفاق مردم کشور حتی تصور آن نیز دو سال پیش یعنی قبل از انتخابات ریاست جمهوری کاملاً غیر قابل باور بود.
به عبارتی ساده تر : دو سال پیش هیچکس هیچگونه پیشبینی و تحلیلی از آنچه امروز گرفتار آن شده ایم نداشت چراکه تقریباً رسیدن به این وضعیت با محاسبات علمی و فنی شناخته شده در جهان غیر ممکن به نظر میرسید اما به هر حال سیاست اقتصادی و اقتصاد سیاسی ایران نشان داد که هیچ چیز غیر ممکنی وجود ندارد !
و اگر کسی آن روزها چنین روزهایی را پیشبینی و نظرات خود را در رسانه های اجتماعی منتشر میکرد به احتمال بسیار زیاد از سوی مردم ، فردی متوهم و نادان و با احیانا مهره ی دشمن خطاب میشد !
امروز در نقطه ای ایستاده ایم که کشور عزیزمان از حیث اقتصادی ، معیشت عمومی ، ارزش پول ملی ، تجارت بین المللی و تولید داخلی ، بدترین و وخیم ترین وضعیت تمام دوره تاریخی خود را میگذراند !
اگرچه دولت و سیاستمداران لایه های اول حکمرانی جمهوری اسلامی تلاش میکنند تا بازسازی و نوسازی فوندانسیون و زیربنایی اقتصادی کشور را توسط شبکه های رسانه ای متعدد به مردم القا کنند اما خب ضرب المثل معروف ایرانی باید این نکته مهم را به تمام دولتمردان ما یادآوری کند که :
دو صد گفته چون نیم کردار نیست
اقتصاد و معیشت در حال فروپاشی ست و هر لحظه احتمال این وجود دارد که تمامیت سیاسی و اجتماعی کشور را به شورش های بدون توقف و اعتراض های غیر قابل کنترل بکشاند ، اما متاسفانه بسیاری از دلسوزان و ذوب شدگان در ولایت به جای ورود چند جانبه به مسائل اقتصادی و معیشتی و بازخواست دولتمردان نسبت به مولفه های تولیدی و فساد و برگرداندن فضای اعتماد مردم نسبت به نظام و انقلاب ، به راحتی وارد بازی های حاشیه ای شده اند !
و به نظر میرسد که بسیاری از فعالان اجتماعی انقلابی و متفکران ولایتمدار ناخواسته و ناآگاهانه در پازل جنگ شناختی دشمن قرار گرفته و مغلوب این نبرد شده اند.
جنگ شناختی و کارزار هیبریدی که اتفاقا این بار رنگ و بوی ایدیولوژیک ، دینی و مذهبی دارد و از این نقطه آغاز شده است . یعنی مسئله حجاب !
جنگ ترکیبی با محوریت حجاب
کشف حجاب و برداشتن روسری چندی پیش و توسط تعداد معدودی سلبریتی آغاز گردید و درست از همان روز ها تمامِ دغدغه مندی و نگرانی ایدیولوژیک فعالان اجتماعی ارزشمدار ایران صرفاً حول همین نقطه چرخید که مثلاً فلان تفاله ی هنری روسری از سر برداشته است پس وا اسلاما . موضوعی که تا همین الان نیز ادامه پیدا کرده و خدا میداند که در سال جاری قرار است چه بلبشویی در این رابطه بوجود بیاید !
سوگمندانه تر باید اینگونه عرض کنم که : درگیر شدن نیروهای انقلابی در گرداب حجاب تا این لحظه نه تنها باعث ترویج حجاب و بسط مفاهیم دینی نشده بلکه دو دستاورد منفی بیشتر نداشته است :
۱: هم باعث تلف شدن حجم انبوهی از انرژی مذهبی و دینی و فرصت سوزی تاریخی میشود در صورتی که تحلیل ها نشان میدهد رسیدگی به وضعیت وخیم اقتصادی و معیشتی از اوجب واجبات کنونی است با توجه به اینکه رهبر انقلاب امسال نیز تاکید ویژه خود را روی مسئله اقتصاد گذاشته است آنهم با ورود و مشارکت جدی و گسترده مردم !
۲: و هم به صورت خودکار باعث نمایش محدب ، تلسکوپی و بزرگتر شدن سوژه سازی منفی این میکروارگانیزم های سینما و تلویزیون شده است که بعداً میتواند خطرات و آسیب های بسیار جدی تر و بزرگتری را ایجاد کند !
آنهم نه فقط برای حکمرانی و نظام جمهوری اسلامی بلکه برای حتی فراتر از آن برای حکمرانی مهدوی و فرهنگ شیعی و میراث عاشورایی ما !
صد البته منظور نگارنده این محتوا بر این نیست که بیاییم و مسئله حجاب را به صورت کامل رها کنیم و هیچگونه عملکرد تبیینی روی این موضوع نداشته باشیم . خیر ، حجاب یک مسئله شرعی و دینی ست و باید در موقع مقتضی و مناسب وارد این موضوع شد !
اما آنچه به وضوح میتوان مشاهده کرد این است که مسئله حجاب تبدیل به یک گرداب اجتماعی و سیاهچاله ی ایدیولوژیک شده است . گردابی که در حال بلع حجم بسیار زیادی از انرژی جامعه و هد رفت پتانسیل های عمومی شده است .
گردابی که باعث شده تا هم اقتصاد و معیشت مردم ایران همچنان در سراشیبی سقوط و هبوط قرار داشته باشد و هم لاینحل ماندن مسئله حجاب و تصمیم برخی نهاد های امنیتی برای برخورد جدی با آن ، منجر به پدید آمدن دوباره ی اعتراضات و درگیری ها گردد !
تفاله های هنری ، بستر و زمینه ای برای جنگ شناختی و کارزار هیبریدی ایجاد کرده اند که بازی و نقش آفرینی در آن برای نیروهای انقلابی و فعالان ارزشمدار ، اصلأ پایان خوبی نخواهد داشت !
نویسنده : امید قربانی
دانش آموخته جامعه شناسی سیاسی / کارشناس دامپروری و تحلیلگر اقتصاد کشاورزی / مدیر عامل گروه مهندسی توسعه دامپروری اندیشه مهر
