بر خلاف نص صریح قانون اساسی ، سیستم آموزشی ما اصلا رایگان نیست !
به قلم : محمد آریان
به عنوان یک پدر مسئولیت پذیر که دارای سه فرزند دانش آموز در رده های مختلف هستند ، در انتخابات انجمن اولیای مدرسه فرزندانم شرکت کردم و با ارائه برنامه ام با رای اولیا دانش آموزان به عنوان عضو انجمن اولیا و هیات امنای
در هر ۳ مدرسه انتخاب شدم .
امید و هدف من این بود که بتوانم با توجه به سوابق و تجارب کاری قبلی و حتی تحصیلات و تخصصم ، کمکی در امور فرهنگی و آموزشی و پیشگیری از گرایش جوانان به بزه کاری و مواد مخدر داشته باشم .
مواد مخدری که این روزها بلای جان جامعه ایران شده و سن درگیری با این طاعون دهشتناک به شکل عیر قابل تصوری پایین آمده است .
پس از اینکه چند بار در جلسات انجمن و اولیای این مدارس شرکت کردم ، متوجه یک اشتباه راهبردی و کلان در حوزه فرهنگی و اموزش و پرورش کشور شدم !
متوجه شدم که سیاست های نظام آموزشی و پرورشی ما به طور کلی دستخوش تغییرات بنیادین و استراتژیک شده و این تغییر حتی به سطح انجمن اولیای مدارس هم کشیده شده .
به گونه ای که انجمن های اولیای مدارس با هویت اصلی و فلسفه ایجادی خودشون فاصله بسیار زیادی گرفتن . اینکه نه تنها انجمن اولیا قرار نیست برای بهبود وضعیت آموزشی و پرورشی مدارس بکار گرفته شوند بلکه این انجمن صرفا تبدیل شده است به یک صندوق جمع آوری اعانه و صدقات و اخذ پول و کمک های مالی از خانوارها !
به عبارتی ساده تر: انجمن اولیا به یک صندوق دریافت پول برای تامین هزینه مدارس تبدیل شده در قبال ارائه کارنامه دانش آموزان !
صد افسوس و شوربخانه مشخص شد که پیشگیری ، بهینه سازی فرایند آموزشی و آگاه سازی نسل آینده مملکت برای برخی از فرهنگیان عزیز و نظام آموزشی کشورمان کمترین ارزشی ندارد .
بر خلاف اصل ۳۰ قانون اساسی کشورمان که نتیجه ی خون پاک هزاران شهیدان گرانقدر است .
اصل ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران صراحتا و عیانا به این نکته بسیار مهم و زیربنایی آموزشی پرداخته است که : دولت موظف است
وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خود کفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد .
خب طبیعتا وقتی چنان سبک و سیاق آموزشی را با چنین اصل قانونی در تضاد و منافات دیدم ، به مدیران هر سه مدرسه که دنباله رو سیاست های غلط وزارت آموزش و پرورس و حاکمیت در پولی کردن مدارس هستند معترض شدم !
که چرا به جای این که تمرکز مدیران مدارس بر روی ارتقا علمی و فرهنگی و تربیتی مدارس و دانش آموزان باشد ، بیشترین تمرکزشان بر روی چگونگی اخذ پول از خانواده دانش آموزان است ؟
و اینکه چرا با اینگونه پیروی کردن های جاهلانه ، جایگاه و شان و منزلت معلمیِ خودتان و نظام آموزش و پرورشی را که باید رایگان باشد ، خدشه دار میکنند ؟
مدیران مدارس هم که انگار برای چنین چالش ها و پرسش هایی از قبل آموزش دیده اند و آمادگی دارند ، اعلام داشتند :
حرف شما اولیای دانش آموزان درست است اما باور بفرمایید که ما مقصر نیستیم . این خود سیستم آموزش و پرورش است که به ما میگویند هزینه های جاری مدارس و امور آموزشی و… را باید از خانواده دانش آموزان دریافت کنید .
در واقع به دلیل اینکه دولت بودجه لازم را در اختیار سیستم آموزشی قرار نمیدهد ما هم مجبوریم بدین طریق برای مدرسه پول و کمک مالی جمع کنیم . لذا این سیاست را از طریق انجمن اولیا پیگیری و اجرا کنیم تا منع قانونی و مشکل حقوقی نداشته باشد و کسی از ما شکایت نکند.
یکی از این مدیران ( مدارس تهران ) میگفت: بودجه ای که از سوی اداره آموزش و پرورش منطقه به مدرسه ی ما داده اند مبلغ ۶۰۰ هزار تومان برای دوره تحصیلی یک ساله است . ( یعنی به ازای هر دانش آموز فقط مبلغ ۱۰۰۰ تومان بودجه آموزشی در نظرگرفته اند )
حالا خدا وکیلی اگر شما جای من ، مدیر این مدرسه باشید ، میتوانید با ۶۰۰ هزار تومان این مدرسه بزرگ و پرجمعیت را با اینهمه هزینه سرسام آور اداره کنید ؟ اصلا این کار عقلانی و امکان پذیر است؟ و میتوانید از پس هزینه های مدرسه برآئید ؟
این مدیر محترم مدرسه که اتفاقا میشد دلسوزی و متعهد بودن را از وجناتش فهمید ، میگفت : فقط در همین سال جاری برای انجام دادن ایزوگام مدرسه و رنگ آمیزی دیوار ها و بهسازی پرژکتور ها ، مبلغ ۲۴۰ میلیون تومان هزینه کرده ایم .
خب شما بفرمایید که آیا با آن صدقه ی ششصد هزار تومانی میتوانستیم این کارها را انجام دهیم ؟
پس ما مجبوریم این هزینه را از طریق کمک های مالی خانواده ها تامین کنیم و چاره دیگری جز این نداریم.
یکی دیگر از مدارس فرزندانم که به صورت هیات امنایی اداره میشود اعلام کردند : هر خانواده
باید مبلغ ۳ ملییون تومان بابت شهریه پرداخت نمایند . که خب این مبلغ با احتساب حدود ۶۰۰ دانش آموز در همین مدرسه جمعا حدود ۱ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان پول بدست می آورد برای هزینه کرد های مربوط به سرانه آموزشی !
متاسفانه اینجا و این مورد هم به یک بلای دیگر نیز مبتلاست . اینکه هیچگونه شفافیت و حسابرسی و نظارتی بر نتیجه هزینه کرد ها و مخارج و پول های اخذ شده از خانواده ها وجود ندارد !
آیا تمام این نکاتی که با اندوه برای شما مخاطبین نوشتم ، صراحتا به معنای زیر پا گذاشتن قانون اساسی کشور آنهم نه در نقاط دور افتاده سیستان و بلوچستان ، لرستان و یا آذربایجان غربی بلکه لگد مال کردن قانون در پایتخت ایران نیست ؟
آیا اینها لگد مال کردن و نادیده گرفتن یک اصل غیر قابل تغییر در پیشگاه و پیشانیِ تمام قانون گذاران و قانون نویسان و مجریان نیست ؟
بنده چندین بار از یکی مدیران مدارس که در حال حاضر بازنشسته شده درخواست کردم که صورت وضعیتی از دخل و خرج سال گذشته مدرسه را به کمیته مالی انجمن اولیا ارائه بدهید تا ما بابت گرفتن پول از خانواده ها مشکلات و هزینه های مدرسه را تشریح و اخذ پول را توجیح کنیم !
که متاسفانه این مدیر گرامی همیشه در این زمینه طفره رفت و آخرش هم هیچ گزارشی از صورت وضعیت مالی مدرسه به انجمن ارائه نداد .
با این تفاسیر متوجه شدم که انجمن اولیا در پی سیاست غلط آموزش و پرورش کشورِ غنی و ثروتمند اما محروم گذاشته شده ی ایران تبدیل به انجمنی برای اخذ پول زور و خلاف قانون اساسی
از خانواده شده است .
به همین دلیل حضور در انجمن اولیا و پول گرفتن از مردم را توهین به شعور خودم و زیر پا گذاشتن قانون اساسی دانستم و امسال از عضویت در این انجمن های صوری اولیا خود داری کردم !
چون اصلا دوست نداشته و ندارم که سیاست های غلط آموزش و پرورش که با روح قانون اساسی در تضاد است را اجرا کنم و در خیانت به قانون اساسی شریک باشم.
با این تفصیل حدود ۲ دهه میباشد که سیاست کلان نظام آموزش و پرورش ما بر این اصل استوار است که تحصیل باید پولی شود ، نه رایگان !
لازم است مسئولین امر و به خصوص نمایندگان مجلس و شورای نگهبان قانون اساسی که وظیفه نظارت بر اجرای درست قوانین به خصوص قانون اساسی را بر عهده دارند ، قوه مجریه ( رئیس جمهور و کابینه وزرا ) را بابت عدم اجرای قانون اساسی مورد بازخواست قرار بدهند .
و یا اینکه در قانون اساسی بازنگری اساسی انجام دهند و اصول تحصیل رایگان را از این قانون حذف کنند . همچنانکه لازم است قوانین درمان رایگان ، حق اعتراض و تجمعات صنفی ، حق مسکن و… را که به نفع مردم میباشد از قانون اساسی حذف کنند .
چون این اصول تبدیل به حروف والی شده است . ( حروف والی ، حروفی ست که نوشته میشوند ولی خوانده نمیشوند ) و وجود اصولی که اجرا نمی شود فقط ترویج دروغ است و در دین مبین اسلام دروغ را حرام می داند.
خدا را بر آن بنده بخشایش است
که خلق از وجودش در آسایشاست
نویسنده : محمد آریان ۴۰۲/۱۱/۲۷
محمد آریان : کارشناس حقوقی و افسر بازنشسته فراجا
نوشته های بیشتری از محمد آریان بخوانید :
قطعا به تو رای نمیدهیم
با این شرایط ناپایدار و شکننده چرا خودکفایی؟
چگنی ها و ایل طرحان ، کماندوهای دربار صفوی
لینک گروه تالار همدلی شهرستان چگنی در تلگرام